چند بیت شعر در وصف رشته مون

[alirezasharbati]

من مکانیکی ام و از رشته ام - می گریزم من روانی گشته ام
دیگر از دینامیکم خم شد کمر - گشته پیشانی چروک و طاس سر
هیکلم مثل دماسنج خم است - غر زدن از بهر ترمو 2 کم است
دوستان جان خدا یاری کنید - بهر طراحی شما کاری کنید
جان من از درس سیالات نگو - نازنین چشمم دگر رفته ز سو
روز و شب در پیش هر استاد خویش - می گذارم من گرو ناچیز ریش
(جان من نیروگهم را پاس کن - یک نگه بر سر و موی طاس کن)
درس موتور از کجا داند که من - بعدها باید بگیرم زیل و زن
کین چنین بر سر بلا می اورد - این سئوالات از کجا می اورد
کی کنون اخر به من زن می دهد - به اجل دخترش تن می دهد
بعد پاسی تمام این دروس - می شوم شاگرد صفر اتوبوس

[alirezasharbati]

اینم پاد زهر شعر

من مکانیکم ، ز رشتم راضیم - رشته ی خوبی است، گر من قاضی ام
سخت سخت هست درس هایم اولش - این سخن را دیده ام تا آخرش
درس سیالات و ترمو نان من - درس دینامیک بود بنیاد من
گر تو هم راضی شوی بر رشته ات - در سیالات شود اندیشه ات
گر مکانیکی، مکانیک دوست دار - چون نباشد به ز آن در این دیار
گر نداری کار، جرم رشته نیست - جرم جایی دیگر است، باید گریست
این چنین جایی مگو زین پس سخن - چون ندارد جایی آن در انجمن

تشکر از سید نیما صالحی.